Deze blog stopt. Ik vind hem niet meer relevant en ik wil niet verder in deze formule.
Een terugkeer naar de essentie, een minder elektronisch bestaan is voor mij, een prioriteit. Uren glijden voorbij terwijl je naar een scherm zit te staren. Is dit wat ik verlang?
Er komt een nieuwe blog. http://enkeltraining.blogspot.com/
maandag 23 januari 2012
donderdag 22 december 2011
Persoonlijkheid II
Een van de meest onderschatte aspecten van training is karakter. Soms hoor ik de sterren uit de hemel geprezen horen over een atleet, waarbij ik denk "hmm dat klopt misschien fysiologisch, maar hij is ijdel, dus hij zal vlug tevreden zijn."
De laatste tijd wordt er geschreven over de negatieve kanten van "positieve feedback", ik ben geneigd ze te geloven. Een trainer behoort geen fan te zijn en ook geen vriend.
dinsdag 13 december 2011
Stagevoorbereiding #1
De laatste jaren doe ik een trainingsstage puur gericht op het lopen. Ik heb naar mijn gevoel 2 goede stages achter de rug en eentje die wat minder is. Aangezien mijn tijd beperkt is en een iets minder geslaagde stage een zonde is, probeer ik nu al wat te plannen!
- Deze keer zal ik het proberen zonder gezelschap, de zoektocht ter plaatse naar een trainingpartner bekomt een idee fixe en ondergraaft het moraal. Ook het lopen van de zogenaamde social events zal ik achterwege laten, iedere wedstrijd die ik loop loop ik volle bak (omdat ik wil winnen.) en dat is geen goed idee op een stage.
- Meer discipline op het vlak van aangeraden tempo's, wat is het punt 200km te lopen als je er nauwelijks een aerobe stimulus van krijgt?
- Meer heuvels, ik voel dat daar nog heel wat winst ligt te rapen!
zondag 11 december 2011
Illusionaire superioriteit
Er is geen schadelijkere attitude dan er van overtuigt te zijn dat je iets beheerst, er goed in bent. Het maakt je lui en je maakt snel fouten.
Ik ken niets toxischer dan vleierij. Je omringen met ja-knikkers en kontkussers zal je remmen, je honger om iets te realiseren verminderen.
Er zijn mensen die zich liever verliezen/kijken naar in een ander dan zelf iets te realiseren. Dit zijn niet de mensen die je nodig hebt.
Je hebt mensen nodig die van je houden maar die de waarheid zeggen over je prestatie. Dit is zo evident dat ik me bijna schaam om het te schrijven, maar het is zo gemakkelijk om in de val te trappen, de luie sofa die zo slecht is voor je rug ziet er ook 10x aantrekkelijker uit dan die stoel met de harde leuning.
We hebben onszelf jarenlang wijsgemaakt (en laten wijsmaken) dat we positief moesten zijn over onszelf en iedereen om ons heen. Het resultaat is net hetzelfde als hetgeen waar deze ideeën zo hard protesteerden, onze hypergeïnflateerde ego's kunnen net zo slecht kritiek en harde woorden verdragen als de oude generaties die nooit een goed woord over zichzelf hoorden.
Het slechte nieuws is, dat je waarschijnlijk suckt als loper. Het goede nieuws is dat je er iets aan kan doen als je daartoe bereidt bent (en je wat geluk hebt).
Ik ken niets toxischer dan vleierij. Je omringen met ja-knikkers en kontkussers zal je remmen, je honger om iets te realiseren verminderen.
Er zijn mensen die zich liever verliezen/kijken naar in een ander dan zelf iets te realiseren. Dit zijn niet de mensen die je nodig hebt.
Je hebt mensen nodig die van je houden maar die de waarheid zeggen over je prestatie. Dit is zo evident dat ik me bijna schaam om het te schrijven, maar het is zo gemakkelijk om in de val te trappen, de luie sofa die zo slecht is voor je rug ziet er ook 10x aantrekkelijker uit dan die stoel met de harde leuning.
We hebben onszelf jarenlang wijsgemaakt (en laten wijsmaken) dat we positief moesten zijn over onszelf en iedereen om ons heen. Het resultaat is net hetzelfde als hetgeen waar deze ideeën zo hard protesteerden, onze hypergeïnflateerde ego's kunnen net zo slecht kritiek en harde woorden verdragen als de oude generaties die nooit een goed woord over zichzelf hoorden.
Het slechte nieuws is, dat je waarschijnlijk suckt als loper. Het goede nieuws is dat je er iets aan kan doen als je daartoe bereidt bent (en je wat geluk hebt).
donderdag 8 december 2011
Kritisch beschouwd. #1
Als ik een fout moet bekennen dan is het mijn inconsistentie, veel te vele malen ben ik veranderd van doel, trainingsschema en wat dan nog allemaal, het is een zwakte in mijn karakter die mij op vele vlakken beperkt in mijn mogelijkheden.
Teveel (willen) weten is niet altijd een voordeel, kennis kan verlammend werken, ik vertel hier niks nieuws, zelfs in de tijd van Plato - vele honderden jaren voor het Christus wist men dit reeds. Met een hoofd vol feiten en weetjes ben je niets, eens moet je kiezen.
Op loopvlak vertaalt zich dat voornamelijk naar een aanpak, om een vast doel (lees een specialisatie-afstand) te kiezen daar ben ik niet goed genoeg voor, ook niet als master!
Teveel (willen) weten is niet altijd een voordeel, kennis kan verlammend werken, ik vertel hier niks nieuws, zelfs in de tijd van Plato - vele honderden jaren voor het Christus wist men dit reeds. Met een hoofd vol feiten en weetjes ben je niets, eens moet je kiezen.
Op loopvlak vertaalt zich dat voornamelijk naar een aanpak, om een vast doel (lees een specialisatie-afstand) te kiezen daar ben ik niet goed genoeg voor, ook niet als master!
woensdag 7 december 2011
2011 welbeschouwd
Voor mij is 2011 reeds voorbij, het jaar begon erg goed. De eerste 3 maanden van het jaar liep ik voor mijn doen heel sterk, Ik onthoud vooral de Corrida van 't Sas, de 10 miles Oostende- Brugge, en de natuurlopen in Lier.
Daarna was het wisselvalliger, het BK Cross was humhum, de Mc Bride halve marathon beschouw ik als een gemiste kans op een scherpe tijd.
Het zomerseizoen was het niet goed, mijn enige pistewedstrijd (5000m, Lier) was een tegenvaller van formaat.
De herfst was dan weer fijn, niet zozeer door de indrukwekkendheid van mijn prestaties, eerder door het geluk die ik had. Ik won de Halve marathon te Oostende na een heel mooie duel (tot de laatste 100m was het een dubbeltje op zijn kant wie ging winnen.) met streekgenoot Dominique Verbeke. De bijna halve marathon van Ploegsteert was dan weer ontgoochelend.
En als afsluiter liep ik nog een solo halve marathon, die ik, dankzij het middelmatige deelnemers veld met grote overmacht won. Voor mij, een loper die geen kans heeft op enige sponsoring, is dit zeer welkom! De prijs, een gratis reisje (+wedstrijd) in Zweden is een droomkans die ik dan ook met beide handen grijp!
De rest van December beschouw ik nu al als verloren, reeds vele dagen sukkel ik wat met mijn gezondheid, wat overduidelijk was in mijn eerste cross, de SGOLA veldloop waar ik steeds hoop een goede indruk te maken op mijn Antwerpse vrienden, maar daar tot op heden nog nooit in ben geslaagd.
Daarna was het wisselvalliger, het BK Cross was humhum, de Mc Bride halve marathon beschouw ik als een gemiste kans op een scherpe tijd.
Het zomerseizoen was het niet goed, mijn enige pistewedstrijd (5000m, Lier) was een tegenvaller van formaat.
De herfst was dan weer fijn, niet zozeer door de indrukwekkendheid van mijn prestaties, eerder door het geluk die ik had. Ik won de Halve marathon te Oostende na een heel mooie duel (tot de laatste 100m was het een dubbeltje op zijn kant wie ging winnen.) met streekgenoot Dominique Verbeke. De bijna halve marathon van Ploegsteert was dan weer ontgoochelend.
En als afsluiter liep ik nog een solo halve marathon, die ik, dankzij het middelmatige deelnemers veld met grote overmacht won. Voor mij, een loper die geen kans heeft op enige sponsoring, is dit zeer welkom! De prijs, een gratis reisje (+wedstrijd) in Zweden is een droomkans die ik dan ook met beide handen grijp!
De rest van December beschouw ik nu al als verloren, reeds vele dagen sukkel ik wat met mijn gezondheid, wat overduidelijk was in mijn eerste cross, de SGOLA veldloop waar ik steeds hoop een goede indruk te maken op mijn Antwerpse vrienden, maar daar tot op heden nog nooit in ben geslaagd.
maandag 5 december 2011
SGOLA CROSS 2011 AKA Against all odds.
Hmm, een minder resultaat (9de op een luttele 14deelnemers, de seniorencross is een stervende zwaan) maar ik kan mezelf enkel verwijten dat ik tegen beter weten in gestart ben. "Wel dan beschouwen we het dan maar als een potige training!" Doe ik dan ook !
vrijdag 2 december 2011
Het loont om te proberen !
Vorige week was een goede trainingsweek (dat was lang geleden). Na een erg sterke training met de Hermesclub (die ik als je echt sneller wil worden, nog steeds de beste optie is in deze regio.) onder leiding van mijn trainer Michel, voelde ik me klaar voor het sluitstuk van deze week: een timetrail over 21,1km. Ergens op het web had ik gelezen over de Xperiathon, een wedstrijd waar je met je androidtelefoon aan mee kon doen. Dat leek me wel wat vooral omdat ik wat ervaring heb met solohalvemarathons (bovendien loop ik meestal toch alleen zelfs op echt grote wedstrijden.)
Ik zag dat er tien prijzen waren, de eerste prijs was een trip naar Zweden om een halve marathon te lopen. De volgende 9 prijzen waren gsm's (waar ik geen nood aan heb maar kom altijd leuk om iemand mee te plezieren.)
Ik liep dus in het Leuvense als een halve gek, hard. De eerste 11 waren dragelijk, de benen waren sterk en ik voelde me goed. De laatste 3 waren echter heel andere koek de gps deed raar (GPS is een SLECHT systeem om een loper te volgen, het is niet nauwkeurig genoeg, bovendien is het systeem slecht onderhouden) en ik begon af te zien, toch bleef ik mezelf pushen en liep een tijd van rond de 1h16. Niet slecht dacht ik maar of het genoeg was ??? Veel dieper kon ik toch niet gaan getuige de foto van net na de wedstrijd.
De namiddag vulde ik door wat rond te hangen in de Fnac, wat eigenlijk redelijk stom was, want mijn immuunsysteem had een serieuze klap gehad door de inspanning. Maar goed, een fijne dag gehad.
Helaas werd in de loop van deze week steeds zwaarder verkouden met als gevolg dat ik al 3 dagen niet kan lopen, en ik me de voorbije dagen afvroeg wat ik in godsnaam wou bewijzen met die 1h16.
Toen ik daarjuist naar de uitslag keek met een klein hartje (gsm of geen gsm?) zag ik dat ik Gewonnen had en ik dus naar Zweden mag !! En dat mijn beste vrienden is wel een verkoudheid waard :-D !
Ik zag dat er tien prijzen waren, de eerste prijs was een trip naar Zweden om een halve marathon te lopen. De volgende 9 prijzen waren gsm's (waar ik geen nood aan heb maar kom altijd leuk om iemand mee te plezieren.)
Ik liep dus in het Leuvense als een halve gek, hard. De eerste 11 waren dragelijk, de benen waren sterk en ik voelde me goed. De laatste 3 waren echter heel andere koek de gps deed raar (GPS is een SLECHT systeem om een loper te volgen, het is niet nauwkeurig genoeg, bovendien is het systeem slecht onderhouden) en ik begon af te zien, toch bleef ik mezelf pushen en liep een tijd van rond de 1h16. Niet slecht dacht ik maar of het genoeg was ??? Veel dieper kon ik toch niet gaan getuige de foto van net na de wedstrijd.De namiddag vulde ik door wat rond te hangen in de Fnac, wat eigenlijk redelijk stom was, want mijn immuunsysteem had een serieuze klap gehad door de inspanning. Maar goed, een fijne dag gehad.
Helaas werd in de loop van deze week steeds zwaarder verkouden met als gevolg dat ik al 3 dagen niet kan lopen, en ik me de voorbije dagen afvroeg wat ik in godsnaam wou bewijzen met die 1h16.
Toen ik daarjuist naar de uitslag keek met een klein hartje (gsm of geen gsm?) zag ik dat ik Gewonnen had en ik dus naar Zweden mag !! En dat mijn beste vrienden is wel een verkoudheid waard :-D !
zaterdag 12 november 2011
Na Ploegsteert.
Gisteren, de 11de november liep ik mee in de Course du Souvenir te Ploegsteert. Het werd een zware tocht met een matig resultaat (1h13minuten51s - 19de plaats). Ik zeg matig, maar eigenlijk bedoel ik 2 dingen.
- Het is een goed resultaat als je kijkt naar mijn trainingslog, ik heb erg weinig getraind de laatste maanden. Maar zowel in Oostende vorige maand en gisteren heb ik mezelf niet gespaard. Ik denk niet dat deze loopjes erg bevorderlijk waren voor mijn gezondheid, daar kan ik gerust trots op zijn.
- Het is een slecht resultaat als je het bekijkt over verscheidene maanden. Weer wat trager ten opzichte van de andere halve marathons die ik dit jaar gelopen heb en nauwelijks sneller dan in 2010, waar de weersomstandigheden vorig jaar merkelijk veel slechter waren.
zondag 9 oktober 2011
Halve Marathon Oostende
De voorbije maanden zijn erg frustrerend geweest. Eens de vorm weg was ( begin maart ) leek alles zo middelmatig. Wedstrijd na wedstrijd liep ik tijden die net iets zwakker waren dan wat ik voorheen kon. Het leek me dan ook allesbehalve gepast om hoog van de toren te blazen en te doen alsof ik antwoorden had.
Vandaag liep ik mee in de halve marathon van Oostende, ik had niet zoveel ambitie, 4des worden was de laatste tijd zo een beetje het hoogst haalbare, dus dacht ik dat is mijn doel.
Maar de combinatie van het hoge inschrijvingsgeld en de onduidelijkheid over het prijzenfonds speelden in mijn voordeel, de duidelijk meer getalenteerde gasten zonden hun kat.
De concurrentie kwam van Dominique Verbeke, Dominique is de laatste maanden iets sterker dan ik. Maar ik dacht, wie weet ... De start, samen met de 8km was relatief snel. Verschoore Nicolas leidde ons groepje van 4, ik deed na 2km een eerste poging om weg te geraken bij Dominique maar kon slechts enkele meters nemen. Toen de 8km en de 21km wedstrijd splitsten deed ik een nieuwe poging, ik had iets meer succes, de volgende 6 kilometer had ik een voorsprong van 3 tot 10 secondes. Toch kwam Dominique terug en was het mijn beurt om even te bekomen. 2 Kilometer later sloeg ik weer een gaatje (ik dacht beslissend ) maar nee, op 4kilometer voor het eind kwam Dominque weer aan sluiten. Ik had niets meer over maar Dominique leek mij ook niet over een reserve te beschikken. Ik blokte al zijn pogingen tot initiatief af. Op 200m van de streep begon ik mijn eindspurt, Dominique liet begaan.
En zo kon ik eindelijk een periode van frustratie en ontgoocheling afsluiten. Eerste van 570 deelnemers in 1h13'20 (aan 10km doorgekomen in 34'20).
Vandaag liep ik mee in de halve marathon van Oostende, ik had niet zoveel ambitie, 4des worden was de laatste tijd zo een beetje het hoogst haalbare, dus dacht ik dat is mijn doel.
Maar de combinatie van het hoge inschrijvingsgeld en de onduidelijkheid over het prijzenfonds speelden in mijn voordeel, de duidelijk meer getalenteerde gasten zonden hun kat.
De concurrentie kwam van Dominique Verbeke, Dominique is de laatste maanden iets sterker dan ik. Maar ik dacht, wie weet ... De start, samen met de 8km was relatief snel. Verschoore Nicolas leidde ons groepje van 4, ik deed na 2km een eerste poging om weg te geraken bij Dominique maar kon slechts enkele meters nemen. Toen de 8km en de 21km wedstrijd splitsten deed ik een nieuwe poging, ik had iets meer succes, de volgende 6 kilometer had ik een voorsprong van 3 tot 10 secondes. Toch kwam Dominique terug en was het mijn beurt om even te bekomen. 2 Kilometer later sloeg ik weer een gaatje (ik dacht beslissend ) maar nee, op 4kilometer voor het eind kwam Dominque weer aan sluiten. Ik had niets meer over maar Dominique leek mij ook niet over een reserve te beschikken. Ik blokte al zijn pogingen tot initiatief af. Op 200m van de streep begon ik mijn eindspurt, Dominique liet begaan.
En zo kon ik eindelijk een periode van frustratie en ontgoocheling afsluiten. Eerste van 570 deelnemers in 1h13'20 (aan 10km doorgekomen in 34'20).
zaterdag 3 september 2011
Inzicht
"I am incredibly happy to be at this point as a
double medalist, " said. "The secret for Kenya' s
success? We normally do team work, that is
the secret of our success. "
zaterdag 27 augustus 2011
Dead end
Voor de zoveelste keer ben ik op een doodlopende weg gekomen met deze blog. Daarom veranderen ik terug van richting en deze maal ga ik richting coaching.
woensdag 10 augustus 2011
Een link met inhoud!
http://www.sportsscientists.com/2011/08/talent-training-and-performance-secrets.html
Er zijn een hele hoop motiverende boeken op de markt die je de hemel beloven als je maar hard genoeg traint, als je de moeite doet om bovenstaande link te lezen zul je daar toch wel anders over denken!
Persoonlijk denk ik: consequent- en met een dynamische visie (variatie in training, verschillende soorten belasting)trainen zal je een betere atleet maken; Maar dan enkel binnen je eigen potentieel. Aanleg blijft het belangrijkst of je een topper wordt of gewoon een goeie middenmotor.
Er zijn een hele hoop motiverende boeken op de markt die je de hemel beloven als je maar hard genoeg traint, als je de moeite doet om bovenstaande link te lezen zul je daar toch wel anders over denken!
Persoonlijk denk ik: consequent- en met een dynamische visie (variatie in training, verschillende soorten belasting)trainen zal je een betere atleet maken; Maar dan enkel binnen je eigen potentieel. Aanleg blijft het belangrijkst of je een topper wordt of gewoon een goeie middenmotor.
zaterdag 30 juli 2011
10(ehum) miles v. Wenduine
Het is al een poos geleden dat ik hier nog iets geplaatst heb. Om eerlijk te zijn was de laatste maand niet veel positief te vertellen over mij en mijn lopen. De training was inconsistent (een zware zonde als loper), het lichaam deed pijn en ik was niet gefocust. Ik nam een weekje loopverlof, maar het was nauwelijks beter, zelfs nu heb ik niet het gevoel dat ik weer "on top of my game" ben. Gelukkig zijn er lichtpuntjes.
Het was fijn om terug onder de lopers te zijn, het was al een tijd geleden dat ik nog eens aan de startlijn stond. Vooraan stond Dominique Verbeke, ik zag Wim Mory, Patrick Van Petegem en nog een paar die een beter palmares hebben dan ik.
Toch kon ik redelijk mee de eerste kilometers, over het semi-harde zand kon ik in 5de/6de stelling steeds op een goede 200m van de leider (Vermeersch Pieter?) blijven lopen.
Toen we na 7 kilometer tegen de wind in liepen had ik het gevoel wat dichter op het trio (Van Petegem, Bleyaert en Kluskens) maar 2 kilometer verder kwam ik nauwelijks nog vooruit. In het bos was het krabben maar Kluskens was nog binnen bereik dat hielp me een beetje, ook was Dominique nog steeds niet helemaal uitgeschakeld, dus ik moest vechten. Op 500m voor het eind kwam ik bij Kluskens die onmiddellijk versnelde, ik had geen antwoord en liep gewoon op eigen tempo naar de meet.
Een 5de plaats in 55'20 (ongeveer) op 15,50km over strand en duin dat is ok, ... voor nu.
zaterdag 16 juli 2011
Simpel.
Als ik nu eens een super simpel schema zou volgen, zou ik dan werkelijk achteruit gaan?
Maandag: 80 minuten steady
Dinsdag: 100 minuten steady
Woensdag: snelheid met Hermes.
Donderdag: 100 minuten steady.
Vrijdag: 80minuten minuten met heuvels.
Zaterdag 80 minuten easy
Zondag: 120 minuten steady
En ik doe daarbij nog 3x per week strenght zou dat dan niet mijn oude dag uitstellen? Ik geloof dat ik onder de 70 minuten kan op de halve daar wil ik zelfs MINDER hard voor trainen als dat de weg zou zijn!
zaterdag 2 juli 2011
Afvallen! deel 1
Eerst een woordje uitleg over mijn persoonlijke situatie. Ik ben 34 jaar,naar maatschappelijke normen ben ik zeer sportief (Ik loop wekelijks tussen de 80 en 140kilometer en dit al een jaar of 4). Maar ik eet ook erg graag en veel !
Tot in den treure heb ik dit verhaaltje al verteld: Ik ben begonnen met lopen toen ik net geen 80kg woog (Ik ben 1m75cm groot, dat was dus een BMI van 26 (te dik dus)). De eerste jaren ging het geweldig, ik trainde hard en veel, at ook erg veel maar kon zonder al te veel problemen een gewicht rond de 65- 67kg handhaven ( BMI: 21- 22 gezond ). Maar de laatste maanden ging het weer de verkeerde kant uit, langzaam schoof ik terug over de 70kg (BMI 23), tijd voor actie dus !
Ik besloot een experiment uit te voeren (nee, geen maagring steken).
Kan ik zonder kosten te maken (dieetproducten, professioneel advies ... ) enkel met hulp van het internet afvallen tot een gewicht dat ik sedert mijn 18de niet meer gehad heb (62kg) ? Bijkomende vragen waren hoe snel kan ik dat bereiken en hoeveel moeite kost dat ?
-Ik besloot calorierestrictie toe te passen op basis van mijn BMR (Basal Metabolic rate). Dat leek me simpel, toch ging het in het begin verkeerd en telde ik te weinig calorieën voor veel producten, met een voedingstabel erbij ging het een stuk beter!
-Ook besloot ik me dagelijks te wegen en daarop onmiddellijk bij te sturen.
Tot in den treure heb ik dit verhaaltje al verteld: Ik ben begonnen met lopen toen ik net geen 80kg woog (Ik ben 1m75cm groot, dat was dus een BMI van 26 (te dik dus)). De eerste jaren ging het geweldig, ik trainde hard en veel, at ook erg veel maar kon zonder al te veel problemen een gewicht rond de 65- 67kg handhaven ( BMI: 21- 22 gezond ). Maar de laatste maanden ging het weer de verkeerde kant uit, langzaam schoof ik terug over de 70kg (BMI 23), tijd voor actie dus !
Ik besloot een experiment uit te voeren (nee, geen maagring steken).
Kan ik zonder kosten te maken (dieetproducten, professioneel advies ... ) enkel met hulp van het internet afvallen tot een gewicht dat ik sedert mijn 18de niet meer gehad heb (62kg) ? Bijkomende vragen waren hoe snel kan ik dat bereiken en hoeveel moeite kost dat ?
Keep it simple
-Ik besloot calorierestrictie toe te passen op basis van mijn BMR (Basal Metabolic rate). Dat leek me simpel, toch ging het in het begin verkeerd en telde ik te weinig calorieën voor veel producten, met een voedingstabel erbij ging het een stuk beter!
-Ook besloot ik me dagelijks te wegen en daarop onmiddellijk bij te sturen.
Eerste poging: Stranden in het zicht van de finish
Mijn eerste poging liep van begin mei tot midden juni.
Ik begon te diëten toen 70kg woog (9mei.)
Tegen de McBriderun (5 juni) woog ik nog 63,5 kg. 
Helaas (voor het gewichtsplan) ging ik de week daarop op stage en toen ik vorige week terug kwam woog ik opnieuw 68kg ondanks het feit dat ik tijdens die weken beduidend meer trainde dan anders (180km en 160km).
Dus ben ik sedert maandag bezig met mijn 2de poging, als deel 2 van deze post verschijnt (ooit!) zal ik tot in detail uitleggen hoe ik aan die 62kg geraakt ben !
woensdag 22 juni 2011
To boldly go ...
Vandaag, woensdag, besloot ik om wat paden te verkennen. Het plan was via Soo naar Tao ( what's in a name ;-) ) te lopen en dan van daar naar de kust -Caleta de Famara - terug, van daar is het nog een kleine 8km naar LaSanta.
Ergens tussen Soo en Tao werd het erg warm, ik kwam wat botten en één verdroogd carcas van een geit tegen. Eventjes waande ik me in een Jommekes' strip.
Een kilometer ten noorden van Tao kon ik niet verder (Privé domein) omlopen leek een hele opgave dus liep ik maar richting Famara, wat wel leuk is aangezien de weg licht dalend is. Aangekomen in Caleta de Famara hield ik een korte pauze, Caleta moet je in je gemoed laten zinken. Het is een stoffig gehucht met veel te veel surfscholen maar 100m verder weg, meer in het hart van het dorp loop je over een zandweg waar je, je in een andere tijd waant.
Met enige tegenzin vertrek ik terug naar Lasanta, ik ben al met dan 2uur weg, de temperatuur stijgt alweer over de 32°C, op mijn leeftijd geraken mensen stilaan ongerust over je : overschat hij zijn krachten niet, mss doet hij wel een hartaanval ofzo :-P
maandag 20 juni 2011
Bleep test
Toen ik 14jaar was liep ik de bleep test, dat is een test waar je contant tussen twee kegels, die twintig meter van elkaar staan, moet lopen terwijl de tijd die je krijgt om van de ene kegel naar de andere te lopen met regelmatige intervallen minder wordt.
Ik herinner me dit zo goed omdat dit één van de weinige positieve herinneringen is aan de ellendige school waar ik toen ging, het Maria Duin in Zeebrugge.
Ik hield het toen uit tot niveau 12 (en kreeg voor een 5tal minuten wat bewondering van mijn klasgenoten.
Vandaag, ongeveer 20 jaar later liep ik deze test opnieuw, het was snikheet (33°C) ik had nu iets meer dan 180km in de benen (van maandag tot maandag) maar ik was wel gemotiveerd om het tot de laatste uit te houden.
We waren met een goede 10 deelnemers en in het begin waren de meeste veel te snel bij de kegels, vanaf niveau 9 waren we nog met 3. Bij de volgende niveauverhoging moest er nog ene af en bleef er nog een jonge kerel over. Hij leek soepeler te stoppen en te starten (deze test is op het lijf geschreven voor een spelverdeler in het basketbal- ik ben ooit vleugelspeler geweest dus ik weet waar ik over praat) maar even later begon hij te breken, hij haalde nog net de 12 en dan gaf hij op.
Alleen hield ik het nog vol tot de bliep van niveau 14 dan was het ook op, eat this Maria Duin.
Play time is over
<p>Goed, de eerste week zit erop. <br>
Gisteren had ik een rustdag. Ik liep slechts 5km, maar zag wel voor de eerste maal het gehele eiland. Ik klokte deze week af op 174km, waar ik best tevreden mee ben.<br>
De tweede week zal ik anders aanpakken, ik zal proberen het maximum uit deze stage te halen. Dat betekend dus alle dingen die ik thuis kan trainen laat ik hier achterwege: dus minder tijd spenderen op de piste en meer trainen in de heuvels waar ik mss minder "bewonderende" blikken zal krijgen maar wel een sterker aeroob systeem kan ontwikkelen .<br>
Vandaag liep ik 2x : eerst 5km vroeg en dan 22km in de heuvels laat op de middag.
</p>
vrijdag 17 juni 2011
Vallen en opstaan
Vandaag liep ik een nieuwe route, aangezien men mij mag indelen bij de voorzichtige (volgens mij/laffe, volgens anderen) avonturiers komt daar heel wat bij kijken.
Een rugzakje met water, mijn galaxy tab (gps) en een gsm.
Ik was nog maar net vertrokken en baf! ik lag al tegen de grond, wat schaafwondjes niks ergs ...
10km verder struikelde ik nog een keer en deed ik mijn heup pijn, ik kon verder maar het was toch een waarschuwing dat alleen op deze verlaten paadjes bezaait met rotsen toch niet zonder gevaar is.
Toen ik terugkeerde knipte ik een serieus stuk uit mijn vooropgestelde route, het tempo was door de pijnlijke heup tot 5'15 gezakt en zelfs met de kortere weg was het nog steeds 8km naar LaSanta.
Trip 27 km: LaSanta/Caleta/Famara/Las Laderas/Soo/LaSanta
De vrijdagmorgen loop ik samen met Lies 10km langs de kust, ik ben ongelofelijk stijf, het gevoel een vrachtwagen over me gehad te hebben verlaat me het uur dat we joggen geen moment. Het is vandaag bewolkt- misschien terug in bed kruipen ?
Op weg naar het appartement stop ik in de sportsbooking en kijk ik in de map van de besttijden, de halve is hier ooit gelopen in 1h15. Mission impossible momenteel...
De vrijdagavond voel ik me wat beter en loop ik een snelle training (7*200 + 3*300) daarna loop ik nog wat km's in de heuvels een training van 16 km in totaal.
Morgen zal het lopen wat moeilijker gaan aangezien we wat andere dingen gepland hebben. Dit is 3de maal dat ik hier kom ( Lanzarote ) en ik ken enkel de luchthaven en de streek rond La Santa - shame on me!
Totaal: 164,4 Km
Abonneren op:
Posts (Atom)