Een week voor St.Kruis ...

En dus het einde van de opbouwcyclus, nu is er enkel nog een taperweekje.
Deze cyclus had een glijdende focus. De eerste 2 weken heb ik getraind als een soort van 10kilometer loper, de laatste 2 weken heb ik meer getraind als een soort van marathonloper.

Technisch

• De kilometers volgden weer het 'step loading' programma waar ik uiteindelijk zoveel goeds van verwacht. Om precies te zijn 83km - 93km - 110km - 130km.
• De intensiteit was merkelijk hoger dan vorige cyclus, 25% - 21% - 14,5% - 20%. Wat bedoel ik met intensiteit? Kilometers gelopen aan een hartslag hoger dan 82% of sneller dan 15km/h.
  
• De microcyclus volgde in grote lijnen het patroon hard+snel of lang/medium-lang/traag-kort.

Gevoelsmatig

Van week 1 herinner ik me niks meer, behalve dat ik me echt geremd voelde door het weinige aantal kilometers die ik kon lopen.

Week 2 was een stuk beter. Een zeer vlotte week

Week 3 was ik wat ziekjes, maar liep ik goed in Izegem.

Week 4 was hectisch, dinsdag intervallen, woensdag een wedstrijd (die ik al bij al goed liep)zaterdag een soort van triatlon (geen fijne ervaring) en zondag dan het te kort aan kilometers proberen in te halen (ik liep er 35, op het einde was het echt hardcore ).

Taper

Deze week zal echt heel rustig zijn, ik schat dat ik voor zaterdag max 30kilometer zal lopen. Hopelijk heb ik eens wat sjans met de vorm van de dag volgende zaterdag !

Dwars door Izegem ...

Omdat ik deze week nog heel wat kilometers te kort had en ik al veel te veel alleen gelopen had deze week besloot ik "Dwars door Izegem" te lopen, een vreemde wedstrijd: 22km @ 12km/h en dan 8km vrij.


Enkele Cava- en champagneglaasjes (3, om precies te zijn ) de avond voordien ( en nog niet te spreken van de sigarettenrook in tenten die ik al vele jaren niet meer bezocht had) maakten me toch een beetje onzeker of ik mijn uiterste kon geven op deze wedstrijd.


Slim als ik ben vergat ik mijn drankgordel (thuis) en wcupdrankje (in de sporthal) zodat ik tijdens de 2de bevoorrading me als een uitgehongerde op de stukken sinaasappel werpte. Ik denk dat ze in de bezemwagen -geschokte getuigen- er nog jaren schande van zullen spreken.
Onderweg sprak ik met allerlei toffe mensen die allemaal nog veel geschifter (op loopvlak) blijken te zijn dan ik .

Ik: Hoeveel km loop je per week - 100 ofzo ...
N.N:O nee, 170(!!!) ofzo en die (N.N.) loopt er 155 (!!!)
Ik: (mond open) WOW

Na 22km aan een quasi onveranderlijk tempo gelopen te hebben, gingen de tempomakers opzij, en ondanks dat ik me had voorgenomen niet sneller dan 3'25min/km te starten -wat echt bescheiden is- toch ging er niemand over me - kennelijk wegen de vele trainingskilometers en de nakende najaarsmarathon(s) zwaar door, alle begrip voor trouwens !

Na enkele honderden meters kwam Olivier D'Haene aansluiten. Olivier ken ik van het HLC en ook van de Marathon in Torhout. Ik besloot om vanop kop hem eraf te proberen lopen (hij zit in marathonvoorbereiding - ik niet: mijn fijne gedachten), dat duurde tot de laatste helling, daar had ik een gaatje , 2 bochten verder was de quasi onzichtbare finish - in paniek vroeg ik - Hee, naar waar moet ik nu ?!!!

"'Heu, je bent er, proficiat !" Was het antwoord.

Maand in Training: Augustus.

Deze maand liep ik 363km gespreid over 39 trainingen. Een wedstrijd liep ik voluit ( Dwars door Mariakerke-Raversijde) met een licht tegenvallend resultaat. De laatste 2 weken van Augustus liep ik niet bijster veel kilometers maar wel enkele harde sessies.

Volgende maand zal ik mss 2 wedstrijden hard proberen te lopen. Eentje met mijn "moaten" in Oostende en eentje in St. Kruis. Ik zal deze maand af en toe al een specifieke halve marathon sessie lopen. Ook wil ik nog een week van 130km lopen, wat waarschijnlijk mijn maximum zal zijn in deze trainingsperiode.

doping ....

Van toepassing op iedere "Zondaar"
Onderstaande comment slaat op Lisa Hunter-Galvan en dat was een atlete die van 2h40 marathons ineens 2h30 marathons liep en zo 2x het olympisch team van Nieuw Zeeland haalde ...

Hunter-Galvan is an educated women who knows exactly what she was doing. She got caught finally... I don't believe that she doped only 3 times in her career. She cheated her community who has supported her, other athletes who could have won races and money that she took away (stealing)for her own personal greed and fame. She should be ashamed of herself as a role model female athlete/sports foundation women of the year.
What is the difference between a drug addict on the street who goes to jail for using (who hurts himself) and a athlete drug users who lies, steals money from the community, a place on an olympic team for someone who deserves it.. from hard work.
We have to set an example by not supporting performance enhanced athletes and have harsher punishments. A 2 year ban (big deal).
It should be a life time ban with all money returned. An example to our younger generation that this will not be tolerated. It seems worthless to try and compete when you have to go up against athletes who are cheaters/ who later state "I was in a bad state of mind". I believe the only regret Mrs. Hunter-Galvan has is that she got caught. MM.

Kara Goucher workout, 2 jaar later.

Ongeveer 2 jaar geleden liep ik een harde workout, gebaseerd op een gefilmde sessie van succescoach/ex-toploper Alberto Salazar. Na de meer dan indrukwekkende prestatie van een van zijn atleten Dathan Ritzenhein vorige vrijdag (12'56 op de 5K) besloot ik vandaag op mijn "zware dag" nog eens deze workout te lopen.

Kara werd de afgelopen 2 jaar een soort van mini mega ster in de atletiek. De laatste wedstrijd voor het WK in Berlijn was er zelfs een camera (Karacam genaamd) die enkel op haar gefocust was -Amerikanen lijken meesters in het onder druk zetten van hun atleten- zodat haar prestaties wat te lijden hebben onder al die aandacht. Maar ze blijft compromisloos in het najagen van dromen ...

Voor mij is er ook veel veranderd de afgelopen 2 jaar, ik heb veel en hard getraind, jammer genoeg zijn de resultaten er (nog) niet. Toch was het een heel andere loper die vandaag de piste betrad, ik had voor de gelegenheid mijn versleten Mizuno wave Precisions8 (Osaka editie) nog eens uit de kast gehaald, dezelfde schoenen die ik 2 jaar geleden aan had, maar verder was er niets meer hetzelfde ...

Ik loop nog steeds geen 31'17 op de 10k (ergens rond de 34' denk ik) maar ik kan nu wel in tegenstelling tot 2 jaar geleden de workout lopen, dus we kunnen toch een klein beetje vergelijken, haar geplande workout tegen mijn 'vertaalde workout':

1. 1200m in 3'45 (ik 3'57)
   
2. 1200m in 3'42 (ik 3'57)
   
3. 1200m in 3'39 (ik 3'52)
4. 1200m in 3'36 (ik 3'49)
5. 1600m in 5'05 (ik 5'35)
6. 1600m in 5'00 (ik 5'31)
   
7. 1600m in -4'55 met een laatste ronde 'vrij' (ik 5'22)
   

Kensho qoute

"There are certain types of runner who will never better themselves.
First, we have the moaner, who will moan about the weather, the training session set, the cost of running gear, etc.

Then we have the excuse maker, who always has an excuse for not racing well or finishing a session. "I could have done much better, but my big toe hurt." Look out for those words, "I could have …" The simple fact is, if you line up for a race you must think you are fit. If not, don’t race.

Then, the most despicable of the lot – the poseur. Only the very best attire will suit them – sometimes it is a complete copy of the GB international track suit! They like to do flashy sprints, but when it comes to anything more than 400 metres distance, they have an "injury".

Finally, there is the thinker. This person reads all the magazines on running and hops from one training idea to another in search of a quick solution. They don’t realize that success comes from regular training at different levels of effort each week."

Frank Horwill

Frank Horwill is een van 's werelds belangrijkste loopcoaches. Een introductie in zijn denken kun je hier vinden.

Quest

Eigenlijk lijkt het wel een beetje het wiel opnieuw uitvinden, wat ik doe de laatste tijd.

Het diagram links staat voor Mesocyclus 1. Het is een heel klassiek 'step loading' schema. De blauwe balkjes slaan op het aantal gelopen kilometers en de rode balkjes slaan op de procentuele kwaliteit van die kilometers. Kwaliteit moet begrepen worden als kilometers gelopen aan wedstrijdsnelheid of hoger.

De eerste 3 weken waren eigenlijk een gewenningsperiode, gewoon lopen en me goed proberen te voelen. Week 4 was merkbaar zwaar- tegen dag 4 van die week was ik een mentaal wrak, super prikkelbaar, ik zat heel dicht bij mijn grens.

Week 5 (deze week) was/is een taperweek. Ik ben nog steeds op zoek wat er eigenlijk werkt voor mij. Deze maal liep ik de laatste 4dagen voor de wedstrijd enkel een aantal intervallen aan hoge snelheid - nooit meer dan 2000m in totaal- en dat gaf gisteren (Mariakerkeloop) wel een redelijk resultaat. Ik stond ondanks een k*tdag redelijk fris aan de start.

Hoewel de snelheid er nog lang niet is, had ik niet het gevoel echt af te zien. En dat is toch al heel wat.