And testing ... Halloweenloop

Nostalgia

Vandaag was er een wedstrijd die dik aangekruist stond in mijn agenda. De Halloweenrun op de Vosseslag. De Vosseslag is pure nostalgie voor mij. De inschrijving ging door op het schooltje waar ik mijn lagere school doorliep. Het deed vreemd om daar na al die jaren (20 al) nog eens terug te komen ...
Ik herinner me dat in die tijd er ieder jaar medailles werden uitgereikt voor de beste sporters van ieder jaar, ik was er- verassing ! - nooit bij. De voetballers, populaire kerels, liepen er ieder jaar mee weg.

Wedstrijd

Vooraf zag ik Davy Stieperaere die al 2 jaar het stratenlopen domineert langs hier. Ook zag ik een sterke afvaardiging van mensen die in het OLC meelopen. En daarnaast jeugdvriend/streekgenoot Dimitri Vanmassenhove (Duathlon).

Ik startte iets sneller dan gewoonlijk en kwam na een kilometer in de 2 de positie te lopen. Davy controleerde en bleef zodoende net in mijn gezichtsveld wat mij in staat stelde weg te lopen van een achtervolgend groepje. Zo bleef het heel de weg ( lopen is vast saai om naar te kijken) en ik finishte 2des ongeveer 20secondes achter Davy.

Zo kreeg ik uiteindelijk toch eens een prijs in de Heideschool !

Cyclus 3/Massajogging

130 is genoeg

Aan het begin van deze cyclus had ik het wilde plan opgevat om echt verder te gaan dan ooit te voren qua volume, mijn inner circle werd geïnformeerd over het 90 - 110 - 130 - 150km plan. Helaas verging het me deze maand een beetje zoals de planeconomie van de Sovjetunie, Veel wishful thinking en een realiteit die weerbarstig was.

De eerste 2 weken waren leuk om te doen, ik was fris en liep 2! goede wedstrijden (Berenloop en de Hermesloop)de 3de week was er echter een mini moesson gevolgd door een duik in de gemiddelde dagtemperatuur en nog wat andere tegenvallers, gecombineerd ontnamen deze feiten, me de lust om 150km te lopen volledig.
Dus besloot ik om de 4de week wat in te houden en me te concentreren op de Massajogging. Zo liep ik deze cyclus grofweg een 90 - 110 - 130 - 90km lus. Ook niet mis.

De Massajogging

"3 - 2 - 1" en weg waren we, onmiddellijk verloor ik heel wat meters op de koplopers maar daar maak ik me al lang geen zorgen meer over. Na 2 kilometer kan ik aansluiting maken bij Dirk, Stijn en de heel sterk lopende Paul Meulebrouck. Zonder veel twijfel zet ik me aan kop en denk ik "gaan en blijven gaan".Kilometers lang verandert er niets, Karel Moerman is net buiten bereik en zowel Dirk als Stijn hebben een mindere dag en kunnen niet overnemen.
Ik blijf mijn best doen om het tempo strak te houden en uiteindelijk wordt het op een goede 1600m voor de streep stil rond me.
Ik eindig als 4de algemeen en als 4de senior (balen is dat- maar Davy, Patrick van Petegem en Karel zijn duidelijk sterker dus klagen mag niet !)

Hermesloop 2009

Vandaag was ik er op gebrand om het goed te doen. Daar waren wel een aantal redenen voor:

1. Ik ben sedert kort aangesloten bij de Hermes Atletiek, dus ik wou wel tonen dat ik wel vooruit kom.
   
2. Dit was mijn laatste loop waar mijn schema het toestaat om voluit te gaan, vanaf volgende week staat alles in het teken van het "Groot doel".
3. Enkele vrienden liepen een fantastische halve marathon en dat prikkelt me om ook mijn best te doen.

Kort Verslag

Voor de start zag ik geen Davy Stieperaere en geen Patrick Van Petegem dus wist ik dat een mooie uitslag wel mogelijk was.

Toch startte ik heel behouden, een plaats midden in het pak was mijn deel. Eenmaal we de Hermespiste verlieten kon ik mijn inhaalrace beginnen. Nico Serroen was al ver vooruit toen ik de aansluiting maakte bij mijn trainingsmakker Stijn Spriet.
Omdat ik voelde dat het kon ben ik dan onmiddellijk begonnen met strak tempo te lopen in de hoop dat het net dat ietsje te snel was voor mijn metgezellen. Stijn bood nog heel lang weerstand maar uiteindelijk kon ik toch uit de 'contact'zone geraken.

Daarna was het vooral moeilijk om positief te blijven. Naar Nico toelopen of zelfs maar een stap dichter geraken was onmogelijk. Bovendien werd ik een beetje moe (niet echt getaperd voor deze wedstrijd- waarmee ik niet wil zeggen dat ik veel sneller kan ) maar ik hield stand en kon zo nog eens het podium op !

Maand in training: september.

Tijdens deze maand liep ik 428 kilometer. Ik liep enkele wedstrijden met wisselend succes. Op de wedstrijd waar ik me het best bij voelde, behaalde ik een 25ste plaats, wat voor mij aangeeft hoe relatief "goed lopen" eigenlijk is.

Deze maand leerde ik dat ik eigenlijk niet zo goed rendeer als ik mijn volume te veel verminder. Het kan ook zijn dat ik pas na 5dagen mijn "weerbots" krijg van al dat geloop. Ik weet het eigenlijk niet goed. Verder expirimenteren met de taper dus ... .

O ja, ik ben lid geworden van "Hermes atletiek". Leuk om af en toe samen af te zien !

berenloop

Vandaag nam ik deel aan de zwaar bezette Berenloop. Door allerlei omstandigheden stond ik pinnig en was ik erop gebrand om mijn best te doen.


Zoals gewoonlijk werd ik weggeblazen in de start, maar dat kan mijn geen f*ck meer schelen. Vanaf een 50ste plaats ongeveer begon ik mijn inhaalrace, het was hard werken maar uiteindelijk kon ik nog een 25ste plaats bereiken en bovendien hield ik stand in de eindsprint tegen een kerel die 11 jaar jonger was ! Ik liep eindelijk nog eens sneller dan 17km/h iets dat me al een tijdje niet meer lukte ... 39'11 op 11.5km.


Een zure appel, mijn dure windjack van Gore was nadien niet meer te vinden in de kleedkamer wat eigenlijk best wel triest is .

Kensho qoute

I ran and ran every day, and I acquired a sense of determination, this sense of spirit that I would never, never, give up, no matter what else happened.

Wilma Rudolph, US track star

St. Kruis (Kryptonite)

Na ongeveer iedere loper die ik kende de oren van de kop gezeurd te hebben over hoe belangrijk deze wedstrijd wel was, schrijf ik dit berichtje met erg dunne inkt.
Deze wedstrijd wil ik heel snel vergeten. De voorbije trainingsweken vloog ik ... op training (en dus meestal alleen - mensen die mijn trainingslog bekijken zullen vast denken dat ik stiekem de fiets pak om mijn log te vullen.)

De smoesjes

Na een slechte nacht doorgemaakt hebben (krampen in de kuiten -geen idee waarom , ik heb deze week met moeite 10km gelopen) voelde ik me niet super deze morgen/maar ook niet slecht. Na een heel inspirende 5k gezien te hebben had ik wel zin om me ook eens te tonen - Ik beelde me al in dat ik vanuit de achtergrond de top 10 net haalde- iets wat de voorbije maanden die ik geleefd heb als een trainingsbeest toch wat zouden rechtvaardigen.

Helaas mocht het niet zijn- van bijna top 15 zakte ik gestaagd weg naar een anonieme plaats ... sommige kilometers liep ik een stuk trager dan 16km/h, een tempo die ik toch 32km kan lopen ...

Revanche ?

Berenloop. Indien niet ziek natuurlijk!