SGOLA CROSS 2011 AKA Against all odds.

Hmm, een minder resultaat (9de op een luttele 14deelnemers, de seniorencross is een stervende zwaan) maar ik kan mezelf enkel verwijten dat ik tegen beter weten in gestart ben. "Wel dan beschouwen we het dan maar als een potige training!" Doe ik dan ook !

Het loont om te proberen !

Vorige week was een goede trainingsweek (dat was lang geleden). Na een erg sterke training met de Hermesclub (die ik als je echt sneller wil worden, nog steeds de beste optie is in deze regio.) onder leiding van mijn trainer Michel, voelde ik me klaar voor het sluitstuk van deze week: een timetrail over 21,1km. Ergens op het web had ik gelezen over de Xperiathon, een wedstrijd waar je met je androidtelefoon aan mee kon doen. Dat leek me wel wat vooral omdat ik wat ervaring heb met solohalvemarathons (bovendien loop ik meestal toch alleen zelfs op echt grote wedstrijden.)
Ik zag dat er tien prijzen waren, de eerste prijs was een trip naar Zweden om een halve marathon te lopen. De volgende 9 prijzen waren gsm's (waar ik geen nood aan heb maar kom altijd leuk om iemand mee te plezieren.)
Ik liep dus in het Leuvense als een halve gek, hard. De eerste 11 waren dragelijk, de benen waren sterk en ik voelde me goed. De laatste 3 waren echter heel andere koek de gps deed raar (GPS is een SLECHT systeem om een loper te volgen, het is niet nauwkeurig genoeg, bovendien is het systeem slecht onderhouden) en ik begon af te zien, toch bleef ik mezelf pushen en liep een tijd van rond de 1h16. Niet slecht dacht ik maar of het genoeg was ??? Veel dieper kon ik toch niet gaan getuige de foto van net na de wedstrijd.
De namiddag vulde ik door wat rond te hangen in de Fnac, wat eigenlijk redelijk stom was, want mijn immuunsysteem had een serieuze klap gehad door de inspanning. Maar goed, een fijne dag gehad.
Helaas werd in de loop van deze week steeds zwaarder verkouden met als gevolg dat ik al 3 dagen niet kan lopen, en ik me de voorbije dagen afvroeg wat ik in godsnaam wou bewijzen met die 1h16.
Toen ik daarjuist naar de uitslag keek met een klein hartje (gsm of geen gsm?) zag ik dat ik Gewonnen had en ik dus naar Zweden mag !! En dat mijn beste vrienden is wel een verkoudheid waard :-D !

Na Ploegsteert.

Gisteren, de 11de november liep ik mee in de Course du Souvenir te Ploegsteert. Het werd een zware tocht met een matig resultaat (1h13minuten51s - 19de plaats). Ik zeg matig, maar eigenlijk bedoel ik 2 dingen.

1. Het is een goed resultaat als je kijkt naar mijn trainingslog, ik heb erg weinig getraind de laatste maanden. Maar zowel in Oostende vorige maand en gisteren heb ik mezelf niet gespaard. Ik denk niet dat deze loopjes erg bevorderlijk waren voor mijn gezondheid, daar kan ik gerust trots op zijn.
2. Het is een slecht resultaat als je het bekijkt over verscheidene maanden. Weer wat trager ten opzichte van de andere halve marathons die ik dit jaar gelopen heb en nauwelijks sneller dan in 2010, waar de weersomstandigheden vorig jaar merkelijk veel slechter waren.

Ik ben er van overtuigt dat ik de neerwaartse spiraal kan stoppen en volgend voorjaar weer kan uitpakken met scherpere chrono's op al mijn afstanden.

Halve Marathon Oostende

De voorbije maanden zijn erg frustrerend geweest. Eens de vorm weg was ( begin maart ) leek alles zo middelmatig. Wedstrijd na wedstrijd liep ik tijden die net iets zwakker waren dan wat ik voorheen kon. Het leek me dan ook allesbehalve gepast om hoog van de toren te blazen en te doen alsof ik antwoorden had.
Vandaag liep ik mee in de halve marathon van Oostende, ik had niet zoveel ambitie, 4des worden was de laatste tijd zo een beetje het hoogst haalbare, dus dacht ik dat is mijn doel.
Maar de combinatie van het hoge inschrijvingsgeld en de onduidelijkheid over het prijzenfonds speelden in mijn voordeel, de duidelijk meer getalenteerde gasten zonden hun kat.
De concurrentie kwam van Dominique Verbeke, Dominique is de laatste maanden iets sterker dan ik. Maar ik dacht, wie weet ... De start, samen met de 8km was relatief snel. Verschoore Nicolas leidde ons groepje van 4, ik deed na 2km een eerste poging om weg te geraken bij Dominique maar kon slechts enkele meters nemen. Toen de 8km en de 21km wedstrijd splitsten deed ik een nieuwe poging, ik had iets meer succes, de volgende 6 kilometer had ik een voorsprong van 3 tot 10 secondes. Toch kwam Dominique terug en was het mijn beurt om even te bekomen. 2 Kilometer later sloeg ik weer een gaatje (ik dacht beslissend ) maar nee, op 4kilometer voor het eind kwam Dominque weer aan sluiten. Ik had niets meer over maar Dominique leek mij ook niet over een reserve te beschikken. Ik blokte al zijn pogingen tot initiatief af. Op 200m van de streep begon ik mijn eindspurt, Dominique liet begaan.
En zo kon ik eindelijk een periode van frustratie en ontgoocheling afsluiten. Eerste van 570 deelnemers in 1h13'20 (aan 10km doorgekomen in 34'20).

Inzicht

"I am incredibly happy to be at this point as a
double medalist, " said. "The secret for Kenya' s
success? We normally do team work, that is
the secret of our success. "

Dead end

Voor de zoveelste keer ben ik op een doodlopende weg gekomen met deze blog. Daarom veranderen ik terug van richting en deze maal ga ik richting coaching.

Een link met inhoud!

http://www.sportsscientists.com/2011/08/talent-training-and-performance-secrets.html
Er zijn een hele hoop motiverende boeken op de markt die je de hemel beloven als je maar hard genoeg traint, als je de moeite doet om bovenstaande link te lezen zul je daar toch wel anders over denken!
Persoonlijk denk ik: consequent- en met een dynamische visie (variatie in training, verschillende soorten belasting)trainen zal je een betere atleet maken; Maar dan enkel binnen je eigen potentieel. Aanleg blijft het belangrijkst of je een topper wordt of gewoon een goeie middenmotor.