Natuurloop Lier: Halve Marathon

Na een week zo goed als niks te kunnen doen op trainingsvlak door een vervelende verkoudheid besloot ik te speculeren op het Zatopek effect en dus een wedstrijdje te lopen. Er stond niet zo heel veel op de kalender, maar wat er wel stond daar kon ik me wel voor motiveren, de natuurloop te Lier wou ik vorig jaar al lopen, maar door het slechte weer is dat er dan niet van gekomen.

Ik stond redelijk relax aan de start, ik kende niemand en niemand kende mij, ik raakte even aan de praat met Geert Steenmans van AC Lyra. Dit leek me de te kloppen man. Ik besloot me niet te laten beïnvloeden door wat dan ook en "vrij" te lopen.
Vanaf de start nam ik de leiding en liep ik aan 10km tempo. Het was een gok maar als ik de concurrentie snel mentaal kon breken was ik er redelijk zeker van dat ik de laatste 3km waar ik nog geen oplossing voor gevonden heb kan overleven. Na een 8tal kilometer had ik wat ik wou een kloof die groot genoeg was om ontmoedigend te werken. Het 10 kilometerpunt passeerde ik in 34'16",wat maar 45secondes trager is dan mijn pr. Aan tien mijl ging het nog steeds erg goed, ik liep zelfs een pr voor die afstand, meer dan een minuut sneller ten opzichte van 2 jaar geleden, en 3minuten sneller dan mijn laatste tien mijls wedstrijd.

Helaas trapte ik -ondanks een dubbele knoop- aan kilometer 17 mijn veter los, ik knoopte hem snel dicht maar een kilometer verder was het weer zo ver, ik besloot niet meer te stoppen en liep de laatste 3kilometer met een irritant losse veter.

Uiteindelijk eindigde ik met een comfortabele voorsprong eerste in 1h13min16" .
En was ik de enige persoon die me daar kende niet ten schande ;-)

Uitslag

Trainingsstage

Lanzarote 2011

Dit is mijn verslagje over mijn 2de korte verblijf in Lanzarote, welbepaald in Club La Santa. De tijdelijke Verblijfplaats van vele getalenteerde en minder getalenteerde atleten. Laat ik beginnen met het feit dat ik hou van Lanzarote, en mocht ik er financieel beter aan toe zijn en meer verlof hebben ik hier heel wat weekjes zou verblijven.

Vlucht uit ...Oostende

Na meer dan een maand sneeuw- en kou lijden was ik meer dan blij dat ik eindelijk kon vertrekken. Anders dan vorig jaar boekten we een hotel in de bruisende Metropool Charleroi. Het hotel (Van der Valk) was schoon, het bed was -te- zacht en de rekening was te hoog (€89 plus een dure taxirit naar het vliegveld €16). Maar daar tegenover stond dat ik mss niet als een wrak in Lanzarote zou aankomen en daar had ik wel wat euro's voor over.
Als allerlaatsten stapten Lies en ik op het vliegtuig we vonden plaatsjes ergens achteraan, en dan begon de 3h50 durende vlucht … na een uur of 2 was ik al ongeveer gekraakt. Lang vliegen is duidelijk niet aan mij besteed.

La Santa, Lanzarote

Na een taxirit van iets meer dan €30 stond ik waar ik moest zijn. Laat de training maar beginnen!

• Dag1: Training : Samen met Veerle liep ik zowat 12 km op het gemak, we liepen de gekende Hill run en een stukje rond de lagoon . Dat was genoeg voor een dag vol reizen.
• Dag2: Training : 's Morgens liep ik 10mijl in 1h08 wat snel was als je ziet op welke terrein ik hier moet lopen. 's Avonds liep ik iets meer dan 18km in 1h21. Na het eten kwam ik mijn trainingsmakker van vorig jaar tegen Runar hij had zich helaas geblesseerd zodat samen lopen dit jaar geen optie zou zijn, wat ik heel jammer vond.
• Dag3: Training : Voor dag en dauw liep ik 20km met Veerle, we liepen langs een desolaat stukje natuurschoon , Lanzarote op zijn mooist, kliffen, uitgebluste vulkanen … Uitgeteld kwamen we terug aan ik plofte me in een stoel aan 't zwembad en de enige verplaatsing die ik nog maakte die middag was naar mijn bed. 's Avonds liep ik eerst als recovery de Hill run met lies, terug aan het domein gekomen zag ik een andere oude bekenden, Jim en Christina. Ik liep een eindje mee met Jim (die liep een tempo die volgbaar was ) We hadden een heel leuk gesprek toen vloog Christina ons voorbij en had Jim ongeveer gedaan met trainen, ik besloot om Christina nog eens gedag te zeggen ze was mss 250meter voor me maar verdikke die liep snel, ik dook onder de 3min/km maar dan naderde ik nog maar heel langzaam even later kon ik toch aansluiten en besloot de rest van haar training mee te lopen ze moest nog ongeveer 8keer 1minuut snel 30secondes easy lopen, ze had dat dan al 32keer gedaan !!! Als ik zie welk werk die Noorse meisjes doen om aan de top te geraken dan voel ik me een echte sukkel. Christina loopt het merendeel van het jaar 200km per week en doet daarvan grote delen aan snelheden waar vele meisjes langs hier dromen . Als ze blessurevrij kan blijven dan zie ik haar uiteindelijk onder de 2h30 duiken.
• Dag 4: Training : 's Morgens kroop ik een goede 10 mijl, daarna was het al tijd om afscheid te nemen van enkele van mijn Noorse makkers, vage plannen werden gemaakt om volgend jaar wat beter af te spreken, ik hoop dat het lukt. 's Avonds liep ik een goede 20km met Christina en een juist aangekomen Noor, Bjorn. Bjorn is iets sneller dan ik op de 10km maar stukken sneller op de marathon (2h37min xx), We praten de gehele weg over onze (bescheiden- Bjorn en ik. Grote- Christina) ambities en hoeveel onbegrip er is voor ons – de gedreven maar niet zo getalenteerde lopers.
• Dag 5 Training/wedstrijd : 's Morgens lopen Veerle en ik een kleine 8km, met de 10km wedstrijd deze middag in het achterhoofd wil ik niet teveel riskeren, de eerste kilometer is een verschrikking, kreunend en steunend trek ik me op gang. Na een kilometer of 5 voel ik me iets beter. Op het eind van ons loopje kom ik mijn 2 concurrenten tegen, die zien er terug fris en monter uit. Na de douche en het ontbijt (reken maar anderhalf uur later) passeer ik aan de piste en zie ik dat … Christina nog steeds bezig is . Rond kwart over 5 is de start van de 5 en 10km, het merendeel van de 25 lopers kiest voor de 5 km. Zo te zien zal het tussen Bjorn en ik gaan, Christina gaat op threshold pace lopen. Ik start snel samen met een jongen die de 5k loopt sla ik snel een gaatje van 20 meter, na 2,5 kilometer kraakt mijn metgezel totaal, ik heb nu 40 meter voor, aan het 5kmpunt loop ik zelf 100meter voor, maar ik begin moe te geraken aan het laatste keerpunt heb ik nog 30 meter over, gelukkig ziet Bjorn er ook al niet meer zo goed uit! Ik hou het vol en win in een tijd van 33'28 (op 9,8km golvend parkoers) wat beter is dan ik verwachtte. Nadien loop ik nog een 4 tal kilometer uit.
• Dag 6: Training : Ik besluit om samen met Christina en Bjorn een lange duurloop te doen, Ik loop door een gebied dat ik nog niet gedaan heb, het is een heerlijke loop van iets meer dan 36km. We sluiten rond de duurloop af met een duik in het heerlijke frisse water van het zwembad.
• Dag 7: Training : Aangezien het mijn laatste dag is probeer ik me nuttig te maken voor mijn trainingsmakkers, er staat 8 x 5minuten marathonpace op het programma met er tussenin telkens 2 minuten steady. Na de 3de herhaling heeft Bjorn er genoeg van, het is dan ook nog een lange zware week voor hem. Ik voel me opmerkelijk goed, Marathonpace is voor mij best dragelijk. Het is niet hard en ook niet licht, maar vandaag wil ik niet anders, gewoon bij mijn loopmaten zijn en de wind -die er vandaag voor een keer echt wel staat- blokkeren . In totaal liepen we 19,5 km. Laat in de namiddag loop ik nog een sessie, Veerle vergezeld Christina en ik tijdens de opwarming, daarna lopen we 8 keer 500m aan 5km pace met 100m stappen ertussen. Dan lopen we 8km steady om ons voor te bereiden op 5x 300m aan 3km pace. Daarna lopen we nog enkele kilometers los (totaal 22km) en is het tijd om afscheid te nemen. Wie weet volgend jaar ?

Gray skies are just clouds passing over.

Nog steeds ben ik een beetje op de sukkel, maar ik houd de moed erin, het is niet de eerste keer in mijn loopcarriere dat de training niet wil vlotten. De truc is het niet proberen te forceren, en te lopen zoveel je lichaam aan kan ... maar het blijft frustrerend. De ene week heb je echt eventjes uitzicht op de achterste regionen van de Belgische subtop en enkele weekjes later verblijf je weer in het vagevuur van de nobele onbekenden. Tja ...

• zaterdag : rust, net wanneer ik wou lopen trok er een helse sneeuwstorm over de streek - slechte reden om niet te lopen, ik weet het :(
  
• zondag: 5km rustig
  
• maandag : 12 km - ziek
  
• dinsdag: 16 km , verdeeld over 2 loopjes
  
• woensdag: 19 km met Hermes, rechter Hamstring verrokken
  
• donderdag: 11km ging echt niet goed met been
  
• vrijdag: rust opnieuw - maar nu verplicht ...
  

week zoveel

• vrijdag: 7k met Lies
• zaterdag: 10km met enkele heuvelsprintjes.
  
• zondag: ochtend 10 km loslopen, 'savonds een snelheidstest 7km
• maandag: 10km
  
• dinsdag: 25km, keelpijn
  
• woensdag: clubtraining, 16km
• donderdag: 17km
• vrijdag: 8km; last van mijn knie.

't Liep deze week niet zo lekker, het weer zit niet meer, en mijn lichaam werkt wat tegen. Ik neem momenteel geen risico (die knie kan echt wel lastig zijn) en las een extra rustdag in (zaterdag) beter nu wat minder dan binnen 2 weken, een week in de gym van club La Santa te moeten doorbrengen !

herstel

Deze week was de training een stuk minder dan de voorbij weken zowel op kwantiteit als kwaliteit moest ik een stap terug zetten, de inspanning die ik de zondag in Boechout gedaan had woog zwaar door op de rest van de week.

• zaterdag: net geen 7km loslopen
• zondag: Veldloop van 9,1 km ; 14km in totaal
• maandag: 20 km variabel tempo
• dinsdag: rust
• woensdag: clubtraining, lange helling, niet voluit gegaan 16 km
• donderdag: trage duurloop 13 km
• vrijdag: 7km jog.
  

XC Boechout.

Vandaag trok ik naar de cross van SGOLA Boechout voor mij was dit mijn verste verplaatsing ooit, gelukkig moest ik zelf niet rijden en kon ik meerijden met Alexander R. Diaz, een loper die toch een serieus aantal trappen hoger staat in de loophierarchie ! Maar goed, de rit naar het verre Antwerpen was snel voorbij en de terreinen van SGOLA waren vlug gevonden.

Na de plotse dooi van gisteren was het parkoer dra... nee, zeg maar een modderpoel! Maar goed ik had mij voorgenomen om mijn best te doen en een beetje modder ging mij niet tegenhouden!

De Wedstrijd

Na enkele bemoedigenden woorden voor de start van onze goede vriendin H. was ik voor mijn doen redelijk goed weg, vooraan had Diaz had samen met Lunders al snel een kloofje geslagen, die gedurende de wedstrijd enkel maar groter werd.

Zelf deed ik wat ik kon, ik liep in een groepje van vier, aangezien ik geen enkele medeloper kende was ik aangewezen op mezelf om te bepalen of het niet te snel was en om eerlijk te zij , het was op de limiet! Maar ik wou niet afgeven, niet hier, niet op deze dag.
In de voorlaatste ronde kwam er een loper aansluiten die zijn krachten duidelijk beter verdeeld had, ik sloot zo lang mogelijk aan en kon zo 2 van de 3 gezellen achter laten, er was nog eentje mee (achterna hoorde ik dat dit Verschoren Bart was die normaal gezien toch een maatje of 2 groter is dan ik, mindere dag voor hem?), die in de laatste kilometer nog een serieuze versnelling in de benen had ... uiteindelijk werd ik 12de iets waar ik tevreden mee ben. Diaz verloor de spurt om de eerste plaats van Mats Lunders wat zeker geen schande is!

Het artikel in de Zeewacht.

Toen ik begin deze week geïnterviewd werd was ik al achterdochtig, mijn resultaten in het veldlopen zijn op zijn best 'middelmatig' er is geen andere reden dan bladvulling om mij te interviewen.
Toen ik het stukje dit weekend las moest ik even slikken, dit was op zijn best een slordige samenvatting van wat ik gezegd had. Ik kan best geloven dat er zoveel toppers helemaal geen zin meer in interviews hebben.

tekst

Er vonden in het weekend geen veldlopen, crossen of meetings plaats in West-Vlaanderen. Toch kwam er een Hermesser in actie. Lorenzo Coopman trok naar de veldloop in Zele en werd er bij de lange cross van 9180m 15de op 35 deelnemers. Ik kan er mee leven met die uitslag (ik zei , ik ben tevreden) vertelt de Oostendse heftruckchauffeur (relevantie?!). Dit was een goed bezette Oostvlaamse veldloop. Ik ging Bart Maene vooraf die enkele jaren geleden provinciaal kampioen op de 5000 en 10000m werd (dit heb ik niet gezegd, ik ken Bart Maene niet, toen de interviewer dit suggereerde heb ik gezegd dat dit in perspectief gezien moest worden -> waar zit de atleet in zijn cyclus? )
Dit weekend komt Boechout aan de beurt en daarna de crosscup in Brussel. Ik loop pas 4 jaar en leg me dit jaar voor het eerst serieus op het veldlopen toe (heb ik niet gezegd, ik zei dat het veldlopen ter ondersteuning van mijn komend pisteseizoen loop, nuance); Normaal dus dat het bij de Crosscup in Roeselaere bij een 41ste plaats van 45 bleef. (het waren er 46, en ik ga daar helemaal niet zo licht over als de auteur laat uitschijnen.) Dat schrikt mij niet af. Van die wedstrijden wordt een atleet beter.
Straatlopen zijn niet aan mij besteed. ( Dit heb ik niet gezegd, de auteur zelf deed minachtend over straatlopen en probeerde mij deze uitspraak in de mond te leggen.) Ik loop wekelijks toch bijna 110kilometer (lezers van deze blog weten dat dit meestal meer is, behalve in het pisteseizoen) Mijn aandacht gaat naar de piste uit. Ik wil als master de 10000m lopen in 32'30.