Dead end

Voor de zoveelste keer ben ik op een doodlopende weg gekomen met deze blog. Daarom veranderen ik terug van richting en deze maal ga ik richting coaching.

Een link met inhoud!

http://www.sportsscientists.com/2011/08/talent-training-and-performance-secrets.html
Er zijn een hele hoop motiverende boeken op de markt die je de hemel beloven als je maar hard genoeg traint, als je de moeite doet om bovenstaande link te lezen zul je daar toch wel anders over denken!
Persoonlijk denk ik: consequent- en met een dynamische visie (variatie in training, verschillende soorten belasting)trainen zal je een betere atleet maken; Maar dan enkel binnen je eigen potentieel. Aanleg blijft het belangrijkst of je een topper wordt of gewoon een goeie middenmotor.

10(ehum) miles v. Wenduine

Het is al een poos geleden dat ik hier nog iets geplaatst heb. Om eerlijk te zijn was de laatste maand niet veel positief te vertellen over mij en mijn lopen. De training was inconsistent (een zware zonde als loper), het lichaam deed pijn en ik was niet gefocust. Ik nam een weekje loopverlof, maar het was nauwelijks beter, zelfs nu heb ik niet het gevoel dat ik weer "on top of my game" ben. Gelukkig zijn er lichtpuntjes.

Het was fijn om terug onder de lopers te zijn, het was al een tijd geleden dat ik nog eens aan de startlijn stond. Vooraan stond Dominique Verbeke, ik zag Wim Mory, Patrick Van Petegem en nog een paar die een beter palmares hebben dan ik.
Toch kon ik redelijk mee de eerste kilometers, over het semi-harde zand kon ik in 5de/6de stelling steeds op een goede 200m van de leider (Vermeersch Pieter?) blijven lopen.
Toen we na 7 kilometer tegen de wind in liepen had ik het gevoel wat dichter op het trio (Van Petegem, Bleyaert en Kluskens) maar 2 kilometer verder kwam ik nauwelijks nog vooruit. In het bos was het krabben maar Kluskens was nog binnen bereik dat hielp me een beetje, ook was Dominique nog steeds niet helemaal uitgeschakeld, dus ik moest vechten. Op 500m voor het eind kwam ik bij Kluskens die onmiddellijk versnelde, ik had geen antwoord en liep gewoon op eigen tempo naar de meet.

Een 5de plaats in 55'20 (ongeveer) op 15,50km over strand en duin dat is ok, ... voor nu.

Simpel.

Als ik nu eens een super simpel schema zou volgen, zou ik dan werkelijk achteruit gaan?

Maandag: 80 minuten steady
Dinsdag: 100 minuten steady
Woensdag: snelheid met Hermes.
Donderdag: 100 minuten steady.
Vrijdag: 80minuten minuten met heuvels.
Zaterdag 80 minuten easy
Zondag: 120 minuten steady

En ik doe daarbij nog 3x per week strenght zou dat dan niet mijn oude dag uitstellen? Ik geloof dat ik onder de 70 minuten kan op de halve daar wil ik zelfs MINDER hard voor trainen als dat de weg zou zijn!

Afvallen! deel 1

Eerst een woordje uitleg over mijn persoonlijke situatie. Ik ben 34 jaar,naar maatschappelijke normen ben ik zeer sportief (Ik loop wekelijks tussen de 80 en 140kilometer en dit al een jaar of 4). Maar ik eet ook erg graag en veel !
Tot in den treure heb ik dit verhaaltje al verteld: Ik ben begonnen met lopen toen ik net geen 80kg woog (Ik ben 1m75cm groot, dat was dus een BMI van 26 (te dik dus)). De eerste jaren ging het geweldig, ik trainde hard en veel, at ook erg veel maar kon zonder al te veel problemen een gewicht rond de 65- 67kg handhaven ( BMI: 21- 22 gezond ). Maar de laatste maanden ging het weer de verkeerde kant uit, langzaam schoof ik terug over de 70kg (BMI 23), tijd voor actie dus !
Ik besloot een experiment uit te voeren (nee, geen maagring steken).
Kan ik zonder kosten te maken (dieetproducten, professioneel advies ... ) enkel met hulp van het internet afvallen tot een gewicht dat ik sedert mijn 18de niet meer gehad heb (62kg) ? Bijkomende vragen waren hoe snel kan ik dat bereiken en hoeveel moeite kost dat ?

Keep it simple

-Ik besloot calorierestrictie toe te passen op basis van mijn BMR (Basal Metabolic rate). Dat leek me simpel, toch ging het in het begin verkeerd en telde ik te weinig calorieën voor veel producten, met een voedingstabel erbij ging het een stuk beter!
-Ook besloot ik me dagelijks te wegen en daarop onmiddellijk bij te sturen.

Eerste poging: Stranden in het zicht van de finish

Mijn eerste poging liep van begin mei tot midden juni.
Ik begon te diëten toen 70kg woog (9mei.) Tegen de McBriderun (5 juni) woog ik nog 63,5 kg. Helaas (voor het gewichtsplan) ging ik de week daarop op stage en toen ik vorige week terug kwam woog ik opnieuw 68kg ondanks het feit dat ik tijdens die weken beduidend meer trainde dan anders (180km en 160km).
Dus ben ik sedert maandag bezig met mijn 2de poging, als deel 2 van deze post verschijnt (ooit!) zal ik tot in detail uitleggen hoe ik aan die 62kg geraakt ben !

To boldly go ...

Vandaag, woensdag, besloot ik om wat paden te verkennen. Het plan was via Soo naar Tao ( what's in a name ;-) ) te lopen en dan van daar naar de kust -Caleta de Famara - terug, van daar is het nog een kleine 8km naar LaSanta.
Ergens tussen Soo en Tao werd het erg warm, ik kwam wat botten en één verdroogd carcas van een geit tegen. Eventjes waande ik me in een Jommekes' strip.
Een kilometer ten noorden van Tao kon ik niet verder (Privé domein) omlopen leek een hele opgave dus liep ik maar richting Famara, wat wel leuk is aangezien de weg licht dalend is. Aangekomen in Caleta de Famara hield ik een korte pauze, Caleta moet je in je gemoed laten zinken. Het is een stoffig gehucht met veel te veel surfscholen maar 100m verder weg, meer in het hart van het dorp loop je over een zandweg waar je, je in een andere tijd waant.
Met enige tegenzin vertrek ik terug naar Lasanta, ik ben al met dan 2uur weg, de temperatuur stijgt alweer over de 32°C, op mijn leeftijd geraken mensen stilaan ongerust over je : overschat hij zijn krachten niet, mss doet hij wel een hartaanval ofzo :-P

Bleep test

Toen ik 14jaar was liep ik de bleep test, dat is een test waar je contant tussen twee kegels, die twintig meter van elkaar staan, moet lopen terwijl de tijd die je krijgt om van de ene kegel naar de andere te lopen met regelmatige intervallen minder wordt.
Ik herinner me dit zo goed omdat dit één van de weinige positieve herinneringen is aan de ellendige school waar ik toen ging, het Maria Duin in Zeebrugge.
Ik hield het toen uit tot niveau 12 (en kreeg voor een 5tal minuten wat bewondering van mijn klasgenoten.
Vandaag, ongeveer 20 jaar later liep ik deze test opnieuw, het was snikheet (33°C) ik had nu iets meer dan 180km in de benen (van maandag tot maandag) maar ik was wel gemotiveerd om het tot de laatste uit te houden.
We waren met een goede 10 deelnemers en in het begin waren de meeste veel te snel bij de kegels, vanaf niveau 9 waren we nog met 3. Bij de volgende niveauverhoging moest er nog ene af en bleef er nog een jonge kerel over. Hij leek soepeler te stoppen en te starten (deze test is op het lijf geschreven voor een spelverdeler in het basketbal- ik ben ooit vleugelspeler geweest dus ik weet waar ik over praat) maar even later begon hij te breken, hij haalde nog net de 12 en dan gaf hij op.
Alleen hield ik het nog vol tot de bliep van niveau 14 dan was het ook op, eat this Maria Duin.